Rođen Enver Marić

Enver Marić je rođen 25. aprila 1948. u Mostaru. Sa 12 godina fudbalom se počeo baviti u Veležu, u čijem dresu je napravio impresivnu karijeru, a za prvi tim debitirao u sezoni 1967/68. Prvu utakmicu za reprezentaciju bivše Jugoslavije igrao je 1972. godine protiv SSSR-a u Beogradu.

Za državni tim je odigrao 32 utakmice, a upisao je nastup i na Mundijalu 1974. godine u Njemačkoj. U dresu Veleža je odigrao preko 600 utakmica, a za Schalke 04 u Bundesligi preko 150 mečeva. “Leteći Mostarac” je bio član poznatog Veležovog trija “BMV” (Bajević, Marić, Vladić), koji je igrao u jednoj od najuspješnijih generacija kluba sa Neretve.

Ostat će upamćen po tome da je tri puta branio za reprezentaciju svijeta i Evrope. Upravo uoči Svjetskog prvenstva u Njemačkoj, proglašen je 1973. godine za najboljeg fudbalera tadašnje Jugoslavije.

Rođen Muhamed Mujić

Muhamed Mujić je bivši jugoslovenski (bosanskohercegovački) fudbaler, smatra se jednim od najpopularnijih i najboljih hercegovačkih fudbalera. Bio je višestruki reprezentativac i učesnik na olimpijskom turniru 1956. u Melburnu (srebrna medalja) i na Svjetskom prvenstvu 1962. u Čileu (četvrto mesto) – jedini jugoslovenski reprezentativac koji je dosad zvanično igrao na svim mestima u navalnom redu. Počeo je da igra marta 1948. u omladinskoj ekipi mostarskog Veleža, a za prvi tim je debitovao 1950. kao 17-godišnjak. Od 1952. godine, kad je Velež postao prvoligaš, odigrao je 212 prvenstvenih utakmica, a u sezoni 1955/56. bio je najbolji strijelac sa 21. golom (zajedno sa Veselinovićem i Ognjanovom). Jedno vrijeme je s usjpehom igrao u francuskoj prvoligaškoj ekipi Les Girondins de Bordeaux iz Bordoa (1962-1963), zatim je bio član zagrebačkog Dinama (1964-1965), a poslje toga ponovo je otišao u inostranstvo i nosio dres belgijske ekipe K. Beringen FC (1966). Zatim se vratio u Mostar i karijeru završio u Veležu 1968. godine, gdje je kasnije bio trener i tehnički rukovodilac. Uz sedam utakmica i 12 golova za mladu reprezentaciju (1953-1956) i pet utakmica i dva pogotka za “B” selekciju (1955-1957), odigrao je 32 utakmice i postigao 17 golova za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 29. aprila 1956. protiv Madarske (2:2) u Budimpešti, a od dresa s državnim grbom oprostio se na Svetskom prvenstvu u Čileu, 31. maja 1962. protiv SSSR-a (0:2) u Ariki, kada je teže povredio jednog sovjetskog fudbalera i dobio zabranu nastupa za reprezentaciju Jugoslavije.